Mój Prąd 4 – kto może skorzystać i jak uzyskać dofinansowanie?

Mój Prąd 4 był programem refundacyjnym dla określonych prosumentów, którzy inwestowali w fotowoltaikę oraz urządzenia wspierające wykorzystanie energii na własne potrzeby. Uprawnienie zależało od systemu rozliczeń, dat i parametrów instalacji, kosztów oraz dokumentów. W trakcie naboru zmieniły się limity dotacji, więc warunki pierwotnej edycji MP4 i późniejszej MP4+ trzeba rozróżniać.

Czego dotyczyła edycja Mój Prąd 4?

Mój Prąd 4 był czwartym naborem rządowego programu dofinansowania domowej fotowoltaiki, prowadzonym przez Narodowy Fundusz Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej. W zamyśle programu liczyły się zarówno produkcja energii, jak i większa autokonsumpcja, czyli wykorzystanie jej bezpośrednio w gospodarstwie domowym. Wsparcie skierowano do osób fizycznych produkujących energię na własne potrzeby, a nie do każdego podmiotu, który kupił panele słoneczne. W tej edycji obok instalacji PV pojawiły się urządzenia magazynujące energię elektryczną i ciepło oraz systemy zarządzania energią. Rozbudowa katalogu miała zachęcać do zużywania większej części własnej produkcji, zamiast kierowania jej do sieci. O przyznaniu dotacji nadal decydowały warunki programu, termin inwestycji, status prosumenta i dokumenty, nie samo posiadanie instalacji.

Nabór rozpoczął się 15 kwietnia 2022 roku, a zakończył 17 marca 2023 roku. W jego trakcie, 15 grudnia 2022 roku, uruchomiono zmodyfikowane zasady określane jako Mój Prąd 4+ lub MP4+. Zmiana podniosła część kwot i stworzyła dodatkowe możliwości dla beneficjentów wcześniejszego wariantu. Przy omawianiu warunków trzeba więc oddzielić pierwotny MP4 od okresu obowiązywania MP4+. Wiele zestawień pomija tę datę i miesza obie tabele kwot, co prowadzi do zawyżenia historycznej dotacji. Dzisiaj ten nabór jest zamknięty i nie można zgłaszać do niego nowych inwestycji na dawnych zasadach.

Podstawą oceny były program priorytetowy, regulamin oraz dokumenty właściwe dla czwartego naboru. Komunikaty prasowe i odpowiedzi na najczęstsze pytania wyjaśniały praktyczne kwestie, ale nie zastępowały postanowień programu. Dla osoby porównującej dawną decyzję z późniejszymi limitami różnica wersji może wyjaśniać rozbieżność kwoty. Regulaminy piątej i szóstej edycji mogą różnić się wymaganiami co do urządzeń, dat i załączników. Samo korzystanie z aktualnej strony internetowej bez otwarcia archiwum może więc prowadzić do błędnych wniosków. Dla historycznej sprawy rozstrzygający jest dokument obowiązujący w czasie jej rozpatrywania, wraz z ewentualnymi przepisami przejściowymi.

Kto mógł ubiegać się o dofinansowanie?

Podstawowymi adresatami byli prosumenci, czyli osoby fizyczne wytwarzające prąd przede wszystkim na własne potrzeby i wprowadzające jego nadwyżki do sieci. Wymagano odpowiedniej umowy kompleksowej albo umowy sprzedaży energii, potwierdzającej związanie instalacji z rozliczeniami energii elektrycznej. Ani własność domu, ani faktura za panele nie wystarczały do uzyskania dotacji. Instalacja musiała służyć potrzebom mieszkaniowym i spełniać kryteria programu. Szczególnie istotny był system rozliczeń: MP4 kierowano do osób rozliczanych w net-billingu oraz do określonych prosumentów, którzy dobrowolnie przeszli na ten sposób rozliczania. Bez ustalenia daty zgłoszenia mikroinstalacji i statusu rozliczeń trudno nawet wybrać właściwą ścieżkę wniosku.

Net-billing to rozliczanie wartości energii oddawanej do sieci, odmienne od wcześniejszego systemu opustów nazywanego net-meteringiem. Dla nowo zgłaszanych mikroinstalacji znaczenie miała granica 31 marca 2022 roku. Osoby zgłaszające przyłączenie po tej dacie wchodziły do nowego systemu, podczas gdy część wcześniejszych prosumentów mogła zachować opusty. W MP4 samo pozostawanie przy starym systemie nie wystarczało do dofinansowania; przejście na net-billing było konieczne w przewidzianych dla nich wariantach. Jednakowe zestawy paneli mogły więc prowadzić do odmiennych ocen wniosków ze względu na datę zgłoszenia i rodzaj rozliczeń. Wniosek należało zatem oceniać na podstawie sposobu rozliczania i historii instalacji, nie tylko jej mocy.

Program rozróżniał również tych, którzy wcześniej otrzymali publiczne wsparcie do swojej fotowoltaiki, i tych, którzy takiej dotacji nie dostali. W pierwszej grupie przewidziano szczególną ścieżkę związaną z przejściem na net-billing oraz zakupem co najmniej jednego elementu zwiększającego autokonsumpcję. Nie wolno utożsamiać wcześniejszej dotacji z automatycznym wykluczeniem, gdy program przewidywał osobną ścieżkę dla takich prosumentów. Nie znaczyło to jednak, że można było ponownie sfinansować ten sam wydatek z dwóch programów. Od tego, do której grupy należał wnioskodawca, zależały warunki i górne limity wsparcia. Dlatego sprawdzenie historii finansowania powinno następować przed obliczeniem kwoty dotacji.

Jakie instalacje i przedsięwzięcia obejmowało wsparcie?

Podstawą kwalifikowanego przedsięwzięcia była mikroinstalacja fotowoltaiczna o mocy zainstalowanej od 2 do 10 kW, przeznaczona do obsługi istniejącego budynku mieszkalnego. Program nie obejmował dofinansowania samego zwiększenia mocy istniejącej instalacji przez dokładanie paneli lub podłączenie kolejnego zestawu przy tym samym punkcie poboru. Dokupienie modułów nie dawało podstawy, by uznać rozbudowę za odrębne kwalifikowane przedsięwzięcie. Rozliczenie wiązało się z konkretną instalacją oraz punktem poboru energii, dla którego działał licznik dwukierunkowy. Zakres zakupu i montażu musiał być udokumentowany, a urządzenia prawidłowo przyłączone lub uruchomione. To właśnie połączenie parametrów technicznych i dokumentów decydowało, czy wydatek mógł wejść do podstawy dotacji.

Poza panelami można było uzyskać wsparcie na magazyn energii elektrycznej o pojemności co najmniej 2 kWh, a także na urządzenia do magazynowania ciepła. Do kategorii magazynowania ciepła zaliczano określone zasobniki ciepłej wody, bufory zasilane urządzeniami elektrycznymi oraz wskazane pompy ciepła do przygotowania ciepłej wody, z zasobnikiem lub zasobnikiem zintegrowanym. Minimalna pojemność magazynu ciepła wynosiła 20 litrów. Nie należy przez to rozumieć, że program przyznawał oddzielną dotację na każdą pompę ciepła ogrzewającą budynek. Urządzenie musiało odpowiadać wskazanej kategorii i realnie zwiększać wykorzystanie prądu z własnej fotowoltaiki. Bufor ogrzewany wyłącznie kotłem gazowym lub na paliwo stałe nie spełniał tego warunku.

Dodatkową kategorią były systemy HEMS i EMS, służące do zarządzania zużyciem i przepływem energii. HEMS odnosi się do zarządzania energią w budynku, a EMS przede wszystkim do energii uzyskanej z mikroinstalacji. Dofinansowanie takiego systemu wymagało także zakupu i montażu magazynu energii elektrycznej albo magazynu ciepła. Samo inteligentne gniazdko lub niezależny sterownik nie stawały się przez nazwę systemem HEMS/EMS. Warunkiem była rzeczywista funkcja zarządzania energią w połączonym systemie, a nie deklaracja na opakowaniu. W praktyce kompletna dokumentacja zestawu była ważniejsza niż reklamowa nazwa oferowanego urządzenia.

Dobrze pokazuje to dyskusja na forum Elektroda rozpoczęta w sierpniu 2022 roku. Autor rozważał równoległe wykorzystanie małej instalacji podłączonej do sieci oraz większej instalacji hybrydowej, z używanymi komponentami i magazynem energii. Zakładał, że będzie mógł zakwalifikować falownik hybrydowy do kategorii HEMS i uzyskać dotację do całego zestawu. W opublikowanej dyskusji nie pojawiło się jednak urzędowe potwierdzenie kwalifikowalności tak skonfigurowanych urządzeń i faktur. Ten rzeczywisty przypadek pokazuje granicę prostego rozumowania: techniczna możliwość połączenia urządzeń nie dowodzi, że zestaw spełnia warunki finansowania. Ostatecznie o zaliczeniu kosztu decydowały program, funkcje urządzenia i dokumentacja inwestycji.

Od czego zależała wysokość dofinansowania?

Dofinansowanie w MP4 miało formę bezzwrotnej refundacji do 50% kosztów kwalifikowanych. Istniały jednak osobne limity kwotowe dla fotowoltaiki, magazynu ciepła, magazynu energii elektrycznej i systemu zarządzania. Przy pierwotnych zasadach osoba bez wcześniejszej dotacji mogła otrzymać do 4 tys. zł na samą instalację PV albo do 5 tys. zł na PV połączoną z kwalifikowanym urządzeniem dodatkowym. Magazyn energii elektrycznej obejmował limit do 7,5 tys. zł, magazyn ciepła do 5 tys. zł, a HEMS/EMS do 3 tys. zł. Suma możliwych limitów w tej grupie wynosiła 20,5 tys. zł, ale dopiero odpowiednie urządzenia, koszty i dokumenty pozwalały się do niej zbliżyć. Gdy prosument miał już wcześniejszą dotację do PV i przeszedł na net-billing, przy zakupie elementu dodatkowego obowiązywały inne limity, w tym do 2 tys. zł dla części PV i maksymalnie 17,5 tys. zł łącznie.

Od 15 grudnia 2022 roku w MP4+ zwiększono niektóre kwoty: na samą PV do 6 tys. zł, na PV z dodatkowym urządzeniem do 7 tys. zł, a na magazyn energii elektrycznej do 16 tys. zł. Limit magazynu ciepła pozostał na poziomie 5 tys. zł, podobnie jak 3 tys. zł dla HEMS/EMS. Dla osób bez wcześniejszego dofinansowania łączna górna granica wzrosła do 31 tys. zł. W ścieżce dla wcześniej wspieranych prosumentów, którzy zmieniali system rozliczeń i instalowali element dodatkowy, limit przypisany PV wynosił do 3 tys. zł, a limit sumaryczny do 25 tys. zł. Zmieniono także dopuszczalną cenę 1 kWh pojemności magazynu elektrycznego z 4 tys. zł na 6 tys. zł. Porównanie obu wersji wymaga więc podania daty: podwyższone kwoty nie opisywały pierwotnego naboru od kwietnia 2022 roku.

KategoriaMP4 (do 14.12.2022)MP4+ (od 15.12.2022)
PV bez urządzenia dodatkowegodo 4 000 złdo 6 000 zł
PV z kwalifikowanym dodatkiemdo 5 000 złdo 7 000 zł
Magazyn energii elektrycznejdo 7 500 złdo 16 000 zł
Magazyn ciepłado 5 000 złdo 5 000 zł
HEMS / EMSdo 3 000 złdo 3 000 zł
Maksymalnie łącznie — grupa bez wcześniejszej dotacji PVdo 20 500 złdo 31 000 zł
Maksymalnie łącznie — grupa z wcześniejszą dotacją PVdo 17 500 złdo 25 000 zł
Limity kwotowe do 50% kosztów kwalifikowanych — dla właściwej grupy beneficjentów

Nawet jeśli w danej kategorii program przewidywał limit 7 tys. zł, nie oznaczało to, że każdy otrzymywał tę sumę. Jeżeli kwalifikowany zakup kosztował 8 tys. zł, procentowy pułap 50% dawał co najwyżej 4 tys. zł. Z kolei przy wydatku 20 tys. zł połowa wynosiłaby 10 tys. zł, lecz zastosowanie limitu 7 tys. zł obniżałoby maksymalną dotację do 7 tys. zł. To przykłady rachunkowe, zakładające, że cała wskazana kwota jest kosztem kwalifikowanym, a pozostałe warunki zostały spełnione. Przed obliczeniem refundacji konieczne było sprawdzenie kwalifikowalności każdej pozycji kosztowej. Sama większa kwota na fakturze nie gwarantowała więc proporcjonalnego wzrostu wypłaty.

W pytaniu zadanym na forum Elektroda w 2022 roku właściciel planowanego zestawu próbował osiągnąć łączny limit przez połączenie różnych technologii i oznaczenie jednego z falowników jako HEMS. Opisał zamiar użycia części sprzętu z rynku wtórnego oraz faktur wystawionych przez zagranicznych dostawców. Wątek nie kończy się decyzją NFOŚiGW ani dokumentem potwierdzającym uznanie tych kosztów. Nie można więc traktować przedstawionego tam kosztorysu jako dowodu, że wypłata w takiej wysokości byłaby przyznana. Pokazuje on jednak, dlaczego kwalifikowalność każdego elementu trzeba wyjaśnić przed sumowaniem maksymalnych kwot. Plan techniczny, cena oraz kwota przewidziana w reklamie programu to trzy odmienne poziomy oceny.

Jakie wymogi formalne i terminy obowiązywały wnioskodawcę?

Wniosek do MP4 składano elektronicznie przez Generator Wniosków o Dofinansowanie, czyli GWD. Papierowa dokumentacja przesłana bezpośrednio do funduszu nie była równoważną drogą złożenia wniosku. Składający musiał przedstawić między innymi dokument potwierdzający przyłączenie mikroinstalacji przez operatora systemu dystrybucyjnego, faktury lub paragony imienne oraz potwierdzenia zapłaty. Przy zmianie systemu rozliczeń potrzebne było również potwierdzenie net-billingu. Dla urządzeń dodatkowych dochodziły dokumenty potwierdzające ich wykonanie i uruchomienie oraz wymagane oświadczenia. Nieotwieralne załączniki, dokumenty edytowalne, brak podpisu lub wymaganych informacji mogły zostać potraktowane jako brak dokumentu.

Koszty inwestycji kwalifikowano od 1 lutego 2020 roku, a program podawał koniec okresu kwalifikowalności jako 31 grudnia 2023 roku. Okres kwalifikowania wydatków nie był równoznaczny z terminem składania wniosków. Nabór zakończył się 17 marca 2023 roku, a przed złożeniem wniosku należało zakończyć i w pełni opłacić przedsięwzięcie. Za zakończone uznawano takie, w którym zamontowano i uruchomiono urządzenia, dokonano właściwych zgłoszeń oraz uregulowano faktury. Data opłacenia ostatniego dokumentu lub uruchomienia ostatniego urządzenia, zależnie od tego, która była późniejsza, wpływała na ustalenie zakończenia przedsięwzięcia. Przy późniejszej analizie historycznego wniosku trzeba więc rozróżniać datę poniesienia kosztu, ukończenia prac i datę złożenia wniosku.

Dane techniczne i osobowe powinny być zgodne w dokumentach zakupu, zaświadczeniu OSD i samym formularzu. Na przykład moc paneli wpisana do wniosku nie powinna zostać przypadkowo zastąpiona mocą falownika, jeśli obie wartości różnią się od siebie. Przy umowie zawartej przez jednego małżonka i fakturze na drugiego potrzebne mogło być wyjaśnienie współwłasności instalacji. Oficjalne wyjaśnienia programu dopuszczały odpowiednie opisanie współwłasności i wykazanie związku faktury z dofinansowaną instalacją. Nie należy zatem automatycznie uznawać każdej rozbieżności danych za bezwzględne wykluczenie. Wymagała jednak wyjaśnienia na zasadach właściwych dla MP4, a nie według aktualnego katalogu błędów dla MP6.

Po przyznaniu środków beneficjent był zobowiązany zachować trwałość przedsięwzięcia przez pięć lat od wypłaty dotacji. W praktyce oznaczało to utrzymywanie dofinansowanej instalacji w zadeklarowanej lokalizacji i realizowanie pozostałych obowiązków wynikających z programu. Sprzedaż lub darowizna nieruchomości w tym czasie nie zwalniały z konieczności właściwego przeniesienia obowiązków na nabywcę oraz zawiadomienia funduszu. Rozbudowa za własne środki była możliwa pod warunkiem zachowania elementów objętych dotacją i pozostałych obowiązków trwałości. Samo otrzymanie pieniędzy nie kończyło więc wszystkich zobowiązań. Dla osób analizujących dawne sprawy warunki te pozostają ważne także po zamknięciu naboru.

Jakie wyjątki i ograniczenia mogły wykluczyć wsparcie?

Dotacji nie przyznawano na dowolny zakres prac związanych z fotowoltaiką. Rozbudowa istniejącej instalacji o kolejne panele nie stanowiła nowego przedsięwzięcia kwalifikowanego do wsparcia na zasadach podstawowej instalacji PV. Poza katalogiem pozostawały również elementy, których nie dało się powiązać z wymaganym zwiększeniem autokonsumpcji. Nie każdy zasobnik ciepłej wody i nie każde urządzenie sterujące spełniały definicję magazynu ciepła albo HEMS/EMS. Ograniczenie dotyczyło także mocy instalacji i jej przeznaczenia: wsparcie przewidziano dla mikroinstalacji 2–10 kW służących istniejącym budynkom mieszkalnym. Obliczenia dotacji miały sens dopiero po zakwalifikowaniu samego przedsięwzięcia.

Zakaz finansowania tego samego zakresu rzeczowego z innych środków publicznych wymagał sprawdzenia źródeł pieniędzy przeznaczonych na inwestycję. Zakaz obejmował również finansowanie z innych publicznych programów, także lokalnych. Znaczenie mogła mieć również pomoc z programu gminnego, funduszy europejskich albo preferencyjnego finansowania publicznego. Jednocześnie MP4 przewidywał odrębny przypadek beneficjentów, których fotowoltaika była już wsparta, jeśli przechodzili na net-billing i inwestowali w dodatkowe wyposażenie. Te wyjątki trzeba czytać łącznie, ponieważ wcześniejsze wsparcie dla PV i ponowne opłacenie identycznego kosztu nie są tym samym. Zgodnie z wyjaśnieniami programu dotację można było połączyć z ulgą termomodernizacyjną, lecz kwotę odliczaną w PIT należało pomniejszyć o otrzymane dofinansowanie.

Przy doborze wielkości mikroinstalacji wskazywano również zależność między ilością energii oddanej do sieci a pobranej w rocznym okresie rozliczeniowym. Według objaśnień MP4 ilość energii odprowadzonej do sieci nie powinna przekraczać 120% energii pobranej w tym samym okresie. Chodziło o relację energii oddanej i pobranej, a nie o liczbę paneli. Przy ocenie znaczenie miały rzeczywiste dane dotyczące instalacji i zapotrzebowania gospodarstwa. Warunki instalacji w budynku w trakcie budowy również wymagały rozróżnienia przyłącza tymczasowego od docelowego, pozwalającego na rozliczenia prosumenckie. Każdą z tych okoliczności należało przyporządkować do konkretnego punktu programu lub jego oficjalnych objaśnień.

Na forum Elektroda w kwietniu 2026 roku właściciel instalacji objętej dotacją Mój Prąd 4 pytał o dodanie magazynu energii i drugiego falownika. Zaznaczył, że nie chce wymieniać dotowanego falownika przed zakończeniem pięcioletniego okresu trwałości. Uczestnicy dyskusji omawiali możliwe rozwiązania techniczne, ale sam wątek nie stanowi interpretacji umowy ani decyzji funduszu. Jest to konkretny przykład, w którym inwestycja dofinansowana kilka lat wcześniej wciąż wpływała na późniejsze wybory właściciela. Rozważając zmianę urządzeń, trzeba odróżnić techniczną wykonalność od obowiązków związanych z utrzymaniem dotowanego zakresu. Sama porada z forum nie daje podstaw do uznania modernizacji za zgodną z warunkami grantu.

Które warunki były najważniejsze z punktu widzenia wnioskodawcy?

Wstępną ocenę MP4 należało zaczynać od pytania, czy osoba jest prosumentem spełniającym warunki programu oraz jak rozlicza energię. Następnie trzeba było sprawdzić datę zgłoszenia instalacji, ewentualne przejście z net-meteringu na net-billing i historię wcześniejszego finansowania. Dopiero po tych ustaleniach można było sensownie przejść do parametrów mikroinstalacji oraz dodatkowych urządzeń. Kolejny etap obejmował ustalenie, które wydatki mieszczą się w katalogu kosztów i czy zostały w pełni opłacone. Na końcu pozostawało skompletowanie dokumentów i sprawdzenie właściwego terminu naboru. Inaczej można policzyć atrakcyjną dotację dla osoby lub urządzenia, które nie spełniały podstawowych warunków.

Sprawdź historyczny wniosek w tej kolejności

Wariant MP4 czy MP4+ i data wniosku → net-billing oraz wcześniejsze dotacje → rodzaj i moc PV oraz dodatkowych urządzeń → koszty, pełne płatności i terminy → zaświadczenie OSD, faktury i korespondencja z GWD. Gdy jeden element pozostaje nieudokumentowany, sama informacja o działającej instalacji nie rozstrzyga sprawy.

Dla spraw już zakończonych najwięcej informacji daje porównanie dokumentów z regulaminem MP4 lub MP4+ obowiązującym przy rozpatrywaniu wniosku. Przydatne są data złożenia wniosku, zaświadczenie operatora, faktury, dowody zapłaty, korespondencja z GWD i decyzja lub potwierdzenie przyznanego wsparcia. Cennik wykonawcy ani współczesny poradnik o MP6 nie zastąpią archiwalnej wersji zasad. Jeżeli przyznano kwotę niższą niż późniejsze limity MP4+, znaczenie mogły mieć zasady zwiększenia dofinansowania i wskazane w nich czynności. Nie każda osoba była jednak uprawniona do identycznej dopłaty. Weryfikacja wymaga odniesienia konkretnej historii wniosku do właściwego wariantu programu.

W dyskusji z kwietnia 2026 roku dotyczącej instalacji dofinansowanej z MP4 jej właściciel wskazywał, że pięcioletni warunek utrzymania falownika ogranicza planowaną modernizację. Nie była to skarga na odmowę wypłaty ani formalna wykładnia zasad, ale pokazuje praktyczną trudność po przyznaniu grantu. Gdy inwestycja jest objęta obowiązkiem trwałości, przyszły koszt wymiany urządzenia może mieć większe znaczenie niż wysokość pierwotnej dotacji. Rozwiązaniem nie jest automatyczne przyjęcie sugestii innych uczestników forum, lecz sprawdzenie własnej umowy i zakresu inwestycji finansowanej ze środków programu. Ten przykład uzupełnia formalne kryteria o konsekwencję, którą łatwo przeoczyć w dniu składania wniosku.

Jaki wniosek można wyciągnąć z warunków Mój Prąd 4?

Mój Prąd 4 nagradzał określony typ inwestycji prosumenckiej, a nie sam zakup paneli lub magazynu energii. Do pozytywnej oceny potrzebne były równocześnie właściwy status osoby, zgodny system rozliczeń, kwalifikowana mikroinstalacja, akceptowane wydatki i dokumenty. Brak jednego z tych elementów mógł wystarczyć do odrzucenia wniosku albo ograniczenia wypłaty. Maksymalne kwoty nie działały niezależnie od reguły 50% kosztów kwalifikowanych, a zmiana zasad w grudniu 2022 roku dodatkowo komplikowała porównania. Historyczny charakter naboru sprawia, że nie można też przenosić współczesnych instrukcji MP6 na sprawy MP4. Rozstrzygają także data, osoba beneficjenta i źródło finansowania sprzętu.

FAQ

Czy można dziś złożyć nowy wniosek do Mój Prąd 4?

Nie. Czwarty nabór zakończył się 17 marca 2023 roku. Archiwalnych zasad używa się do oceny dawnych spraw, a nie do nowych wniosków.

Czy osoba na net-meteringu miała prawo do MP4?

Sama pozostająca w mocy umowa w systemie opustów nie wystarczała. Program przewidywał określone ścieżki pod warunkiem przejścia na net-billing.

Czy wcześniejsza dotacja do paneli wykluczała MP4?

Nie w każdej sytuacji. Przewidziano odrębną ścieżkę dla wcześniej dofinansowanych instalacji po przejściu na net-billing i zakupie elementu zwiększającego autokonsumpcję; nie wolno było natomiast dwukrotnie finansować tego samego kosztu.

Czy limit 16 tys. zł na magazyn energii obowiązywał od kwietnia 2022 roku?

Nie. W pierwotnym MP4 limit dla magazynu energii elektrycznej wynosił 7,5 tys. zł. Kwota 16 tys. zł pojawiła się w MP4+ od 15 grudnia 2022 roku.

Czy pompa ciepła mogła zostać dofinansowana w MP4?

Program dopuszczał określone pompy ciepła służące do przygotowania ciepłej wody z zasobnikiem w kategorii magazynowania ciepła. Nie oznaczało to odrębnej dotacji na dowolną pompę do ogrzewania domu.

Jak długo trzeba było utrzymywać dofinansowaną inwestycję?

Co do zasady obowiązywało pięć lat trwałości od wypłaty dofinansowania. Zmiany elementów objętych dotacją oraz sprzedaż nieruchomości wymagały uwzględnienia obowiązków z programu i umowy.

Bibliografia i źródła

Pokaż źródła (4)
0